# κουπλέ 1 :
αυτό το κενό που σε παρασέρνει
να πείς οτι όλα πάνε καλά
σβήνοντας τον εγκέφαλο
όπως το φώς το πρωί
προχωράμε χωρίς να ξέρουμε που πάμε
χλωμά πρόσωπα από πτώματα
μέσα στα στόματα των μητροπόλεων
μα είναι τόσο ξεροκέφαλοι
όλοι αυτοί οι άνθρωποι ζωντανοί νεκροί
η απαραίτητη αυταπάτη
η πιο βαρία σου αλυσίδα
είναι το πορτοφόλι σου,το σπίτι σου,η δουλεία σου η ζώη σου η καβατζωμένη
ολα αυτά που με κάνουν να κάνω εμετό
να πάτε όλοι στην κόλαση κα να σας καταραστεί ο θεός

# ρεφραίν (x2) :
τα πνεύματα φυλακισμένα από την πειθαρχία
οι διαφημίσεις μακρινή γεύση άπλυτου μουνιού
μάγοι να ξορκίζουν,φακελάκι πενικιλίνης
και οι χρυσοθήρες κρυμένοι στο πάτο της πισίνας

# κουπλέ 2 :
τεχνητοί τοίχοι ψηλά στον ουρανό
μαριονέτες, σπάγγος μέσα από τους αιώνες
τα παίδια είναι φρόνιμα όσο τα αφήνουμε να βόσκουν
η πολιτιστική γενοκτονία περνάει την οθόνη

χωρίς να καταλάβεις τι συμβαίνει στα δολοφονημένα δευτερολέπτα
κλειδαριές πανέμορφες για τα βλέματα σαν συσκευασία υπό κενό
στην αναζήτηση για μια θέση πάρκινγκ
για ένα σπίτι,για μια δουλειά,για μια ζωή καβατζωμένη
ολα αυτά που με κάνουν να κάνω εμετό
να πάτε όλοι στην κόλαση κα να σας καταραστεί ο θεός

# ρεφραίν (x2) :
τα πνεύματα φυλακισμένα από την πειθαρχία
οι διαφημίσεις μακρινή γεύση άπλυτου μουνιού
μάγοι να ξορκίζουν,φακελάκι πενικιλίνης
και οι χρυσοθήρες κρυμένοι στο πάτο της πισίνας

# κουπλέ 3 :
στις εποχές που διαρκούν πολύ
κομμάτι απο πανί εκεί που καίει η βενζίνη
φεύγοντας στο χαμόγελο του καταδικασμένου
δημιουργώντας μια αυτοκρατορία της προγραματισμένης αχρηστίας
ψάχνωντας το εξαιρετικό μέσα στο ημίφως
πίσω απο τις βιτρίνες που φωτίζουν «χωρίς μέλλον»
πηγαίνετε να φτύσετε όξινες βροχές
για να χορέψουμε επίτελους πάνω στα ερείπια του τοίχου
του σπιτιού μας,της δουλείας μας,της καβατζωμένης ζωής μας
όλα αυτά που με κάνουν να κάνω εμετό
να πάτε όλοι στην κόλαση κα να σας καταραστεί ο θεός

# ρεφραίν (x2) :
τα πνεύματα φυλακισμένα από την πειθαρχία
οι διαφημίσεις μακρινή γεύση άπλυτου μουνιού
μάγοι να ξορκίζουν,φακελάκι πενικιλίνης
και οι χρυσοθήρες κρυμένοι στο πάτο της πισίνας